شعر http://parhoo.mihanblog.com 2018-07-21T20:07:25+01:00 text/html 2017-11-01T20:24:10+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو غزل http://parhoo.mihanblog.com/post/132 <img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/29/84387/IMG_20171101_231919_950.jpg" alt=""> <div><font class="text4" style="color: rgb(75, 75, 75); font-family: Tahoma; text-align: right; background-color: rgb(39, 39, 39);"><div style=""><font size="3">.</font></div><div style=""><font size="3">می پرسم از دلی که دگر پیر می شود</font></div><div style=""><font size="3">امروز هم گذشت و چه تقدیر می شود؟</font></div><div style=""><font size="3"><br></font></div><div style=""><font size="3">گلبرگِ سرخِ ساقه ی سرما زده کجاست؟</font></div><div style=""><font size="3">دستِ کبودِ باغِ گلی پیر می شود</font></div><div style=""><font size="3"><br></font></div><div style=""><font size="3">پیشانی ام به موی سپیدی جوانه زد</font></div><div style=""><font size="3">کم کم برای آمدنت دیر می شود</font></div><div style=""><font size="3"><br></font></div><div style=""><font size="3">یوسف درونِ چاهِ حسادت اسیر شد</font></div><div style=""><font size="3">اکنون چگونه خوابِ تو تعبیر می شود؟</font></div><div style=""><font size="3"><br></font></div><div style=""><font size="3">بر جانِ خسته ام خبری از امید نیست؟</font></div><div style=""><font size="3">زخمِ زبانِ تیز که شمشیر می شود</font></div><div style=""><font size="3"><br></font></div><div style=""><font size="3">وقتی بلورِ نازکِ واژه سیاه شد</font></div><div style=""><font size="3">گربه درونِ بیشه ی ما شیر می شود</font></div><div style=""><font size="3"><br></font></div><div style=""><font size="3">ابرو کمان به دست گرفت و نشانه رفت</font></div><div style=""><font size="3">بغضِ فرودِ تیر ، گلوگیر می شود</font></div><div style=""><font size="3"><br></font></div><div style=""><font size="3">رنگِ پیازِ موی تو بی شک بهانه ای است</font></div><div style=""><font size="3">اشکی که با اشاره سرازیر می شود</font></div><div style=""><font size="3"><br></font></div><div style=""><font size="3">حالا غروبِ جمعه ی پایانِ عید نیست</font></div><div style=""><font size="3">بی تو تمامِ شهر چه دلگیر می شود</font></div><div style=""><font size="3"><br></font></div><div style=""><font size="3">پرهو چرا بدونِ پری ، پر نمی زنی؟</font></div><div style=""><font size="3">ماهی به آب برکه مگر سیر می شود؟</font></div><div style=""><font size="3">25بهمن95</font></div><div style=""><font size="3">.</font></div><div style=""><font size="3">گاهی از اطرافیان شنیدیم که میگن ، فرزندتو رها کردی به امان خدا؟</font></div><div style=""><font size="3">زندگیتو رها کردی به امان خدا؟</font></div><div style=""><font size="3">ماشینتو قفل نکردی ، گذاشتی به امان خدا؟</font></div><div style=""><font size="3">پناه بر خدا که غافلیم در امان خدا بودن از بهترین نعمت هاست</font></div><div style=""><font size="3">.</font></div><div style=""><font size="3">این غزل که برای من هدیه خداست و مثل فرزند نداشته ام دوستش دارم رو به خود خدا می سپارم.</font></div><div style=""><font size="3">غزل جانم در امان خدا باش</font></div><div style=""><font size="3">ان شاءالله که دوستان نیز با نام پرهو منتشر کنند.</font></div><div style=""><font size="3">10آبان96</font></div><div style="font-size: 8pt;"><br></div></font></div> text/html 2017-07-17T10:35:04+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو غزل http://parhoo.mihanblog.com/post/130 <div style="text-align: center;"><font size="3">به نام خدا</font></div><div style="text-align: center;"><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">خندیدن و آسایشِ ما جبر و سراب است</font></div><div><font size="3">رخسارِ پریشان ،‌ خبر از حالِ خراب است</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">اعدادِ ریاضی همه را حرفِ حساب است</font></div><div><font size="3">لبخندِ لبت صنعتِ اکسیر و ثواب است</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">اخلاق تو خوش باشد و این چهره درخشان</font></div><div><font size="3">بر سفره ی خان لقمه ی نان داغ و کباب است؟</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">تا وقتِ سخن هست به احساس بیان کن</font></div><div><font size="3">مغرور شدن باعثِ افسوس و عذاب است</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">اسرافِ محبت نکنی ، ابرِ بهاری</font></div><div><font size="3">تاثیرِ دلِ سنگ فقط چکه ی آب است</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">هم صحبتِ انسانِ ریاکار نباشید</font></div><div><font size="3">آن داغیِ پیشانیِ او جای نقاب است</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">او مدعی و مالکِ آفاقِ جهان شد؟</font></div><div><font size="3">شاید مگسی پر زده در فکرِ عقاب است</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">گر قهوه ی ما سرد شد از تلخیِ ایام</font></div><div><font size="3">ابروی هلال و رخِ مهتاب ، شراب است</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">عمری سپری شد که پری را خبری نیست</font></div><div><font size="3">پرهو غمِ امروزِ جهان کار و شتاب است</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/29/84387/parhoo.jpg" alt=""></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">#هومن_پرهو</font></div><div><font size="3">@hooman.parhho</font></div> text/html 2017-04-02T19:09:09+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو شعر http://parhoo.mihanblog.com/post/129 <div><font size="4">سلام دوستان</font></div><div><font size="4">بیایید صفحه اینستاگرام</font></div><div><font size="4"><font size="2"><a href="https://www.instagram.com/hooman.parhoo">https://www.instagram.com/hooman.parhoo</a></font><br></font></div><div><br></div> <div><br></div><img align="baseline" alt="هومن پرهو" src="http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/29/84387/IMG_20170216_210958_551.jpg" border="0" vspace="0" hspace="0"> <div><font size="4"><br></font></div><div><font size="4">پیشانی ام به مویِ سپیدی جوانه زد</font></div><div><font size="4">کم کم برای آمدنت ، دیر می شود</font></div><div><br></div><div><font size="4">پرهو</font></div> text/html 2014-11-01T07:24:52+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو نیم نگاه http://parhoo.mihanblog.com/post/126 <P align=right><FONT size=3 face=arial,helvetica,sans-serif></FONT>&nbsp;</P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>واژه در بغضِ قلم می شکند</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; شاید این جوهر خودکار ندارد نفسی</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و در این کاغذ کاهی چه اثر دارد اشک؟</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>نوک شکسته است مدادم! که نویسم همه از عشق تهی است</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; خبری نیست که آن واژه نهان است هنوز!</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; چه رسد جمله ی دلخواه دلم ...</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>بر سرِ تیغ زبانش قلمی تیز کنم</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp; برقِ ذوفی به نگاهم گذرد در دل شب</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>لیک، افسوس مرکب چه سیاه است دلش نیز چنین</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp; سینه را&nbsp;پاره کنم </FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; این قلم خون مرا&nbsp;می نوشد</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp;&nbsp; رنگِ قرمز بنویسد به سیاهی که دگر جان مرا نیست رمق</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>او که دارد دلی از جنس&nbsp;طلا</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; همه از&nbsp;عشق تهی</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; چه نیازی است بگویم همه جا هست کمین؟!</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; که حساب سند و ملک و زمین است همین</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>دلِ من وارثِ آن خاطره هاست</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; دلِ من خانه ی توست&nbsp;</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; خانه سنگی است ولی ...</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; این بنا هیچ نلرزد</FONT></P> <P align=right><FONT color=#000000 size=3 face=arial,helvetica,sans-serif>مگر از نیم نگاهی که تو با چشم رضایت نگری</FONT></P> text/html 2012-10-05T15:06:33+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو و دنیا آن قدر کوچک است که ... http://parhoo.mihanblog.com/post/125 <P align=justify><FONT color=#000000 size=2>و دنیا آنقدر کوچک است که از دل بزرگ آدم ها برای شما می نویسم ، دلی که اگر برای کسی تنگ شود ذره ذره سنگ می شود و این باعث ننگ است که لباس رنگ رنگ بپوشی و پا روی دل دیگران بگذاری. ای دوستان هم سان من ، داستان همراه دوستان می گذرد بی آنکه به پشت نگاه کند. مکنید از زمانه گلایه و نگویید روزگار زشت است که خشت دل ما کشت حاصل خیز را آفت زد. این مشق عشق نیست که برایتان می نویسم این نه واقعیت زود گذر ، بلکه حقیقت جاودانی است. طبل پر صدای عشق ، گوش بر من و هوش بر گذشتگان و جوش بر آیندگان نمی گذارد.نظر مکنید و حذر کنید ، سفر بی خطر نیست شروع مکنید به امید طلوع و اگر طلوع بود از یاد نبرید را که فرا میرسد غروب. شکسته می شود آن دل از جنس بلور و چه می شنوید؟ چشم باز ، سینه راز ، در انتظار آواز و نه آواز پرنده آواز یار ، یار پر یادگار.باز دوباره گوش می دهید چه می شنوید؟ ای خدای بزرگ چه می شنوند؟ همان جمله با صدایی دیگر… . گر او کرد اشتباه چه باشد مرا گناه؟ که دیگر مرا پناه؟روز من سیاه و روزگارم تباه و نفرین و آه … آرام نمی شوی و دلارام شما رفته است . که را نفرین می کنی آنکه هنوز دوستش داری؟به چه فکر میکنی ذکر او بر زبانت است؟هنوز متعجبی و حیران که در آن بهار دوران چه طور زمستان فرا رسید. افسوس که یادت می آید هیچ احساسی به او نداشتی آنقدر گفت تو را دوست دارم که پوست بر استخوانت رسید. آری آن زمان تو را دوست داشت و تو باز بی احساس به او تو نمی دانستی و آمدی و آن کس که تو را بی شمار دوست داشت دوست بداری… مدتی که گذشت تو تکراری شدی و دوست داشتنش به آخر رسید ولی تو دیگر او را صادقانه دوست داشتی و چه کرد با تو بی آنکه به تو فکر کند و باز آن جمله تلخ با صدایی دیگر… این صدا برای من ناجور و برای شما یک جور فرقی نمی کند و فقط آن جمله مهم است که می گوید… حالا در تنهایی زندان ، تاوان می دهید و پیمان نبود که پایان این شود.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; هومن</FONT></P> text/html 2012-10-05T14:59:47+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو ذره ای از عشق http://parhoo.mihanblog.com/post/124 <P align=justify><FONT color=#000000><FONT size=2>و دنیا آن قدر کوچک است که ذره ای از عشق در آن جا نمی شود. تلاش مکنید ، فاش میشود غم درونتان و زمانی که سخت به بخت خود می نگرید رخت پاره به تن داری و چه شنیده ای مگر امید نیست ؟دگر آن جگر ناب با آب ، سرد نمی شود . زرد شده روی پر شده جوی ، از اشک و جز این نیست حاصل یاد می آید اوایل ، درست است این گونه نبود که شد. دگر عشق سرخ ندارد رخ .جهان از میان رفته ، دل ها شکسته و دهان بسته ; خیر این به غیر نیست برای شما ، ما و همه چنین است . درد بزرگ عشق تکراری شدن است . تکرار دیدار یار چه می کند با عشق؟ از کارت بهانه را نشانه می کند . دیروز با همان کار پیروز و امروز ...آری با تغییر زاویه ، کنایه می زند . به یکبار چه شد ؟ بیمار به بازار آمد . گفتارش به ناچار چنین است ... چه می شنوید باز آن جمله تلخ همیشگی ... به خود بی کم و کاست ، راست بگویید. عشق بی قانون مجنون ، نیرنگ فسون و دور شدن روز افزون ، شما را به خون کشید. مکنید فکر بازگشت به دشت ، روز ها را با سوز دوره نکنید حال وقت آن رسیده که سخت ترین و بهترین کار ممکن را انجام دهید . با هوش باشید و گوش دهید و فراموش کنید. در همه حال خدا رو شكر . . .</FONT> </FONT><!--NEW SERVER--></P> text/html 2012-10-05T14:58:55+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو قلم دل هومن پرهو http://parhoo.mihanblog.com/post/123 <P align=justify><FONT color=#000000 size=2>و دنیا آن قدر کوچک است که مگذارید پا روی زمین آن ، زمین در کمین شما همین یک لحظه را کفایت کند که از آن شکایت کنید و حکایت عشق بیش از این نیست. روزی که سر روی شانه پروانه داری ز خود غافلی که شمع هستی و ذره ذره آب می شوی. پروانه به آشیانه می رود و شما بدون کاشانه در ویرانه غم تنها می مانید. نای ایستادن بر پای ، تاب بیدار شدن از خواب را ندارید.افسوس که شمع سوخته دهان دوخته و هیچ نمی گوید. ای کاش راه عشق جز این بود و چه سود؟ این قدر زود پیر می شوی. به پشت نگاه می کنی و باز نمی دانی که فرصت نمی یابی سرت را به جلو باز گردانی. آرزو کن چشم های بسته ات نگاه به آه دل شکسته ات نکنند. گر چنین شود و باز چه می شنوی؟ آن جمله همیشگی... جهان را فسونی نهان در بر گرفته مکان معلوم و زمان نامعلوم...و این چه توقع است که من دارم ، زارم از کارم و بدانید بین شنیدن این راه ، وارد شدن با نگاه تفاوت است با غرق شدن در رنج و آه و غم فراق ، غمی که امروز شیرین است و فردا تلخ ، تلخی او برای شما زهر و تلخی شما برای او عسل ، عسلی که از شیرینی دلش را زده است. درست است پیمان نبود که پایان این شود حال شده ، درمان درد سرد آتش نیست. به خویش ریش مزنید ، خاموش شوید و فراموشش کنید... .</FONT></P> text/html 2012-10-05T14:53:21+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو لحظه بزرگ خداحافظی http://parhoo.mihanblog.com/post/122 <P align=justify><FONT color=#000000 size=2>و دنیا آن قدر کوچک است که لحظه بزرگ خداحافظی در آن نمی گنجد. فراق مژگان یار ، داغ چشمان زار را طلب کند. باور پذیر نیست که را بدرقه می کنم؟ مگر خانه ی آروزهایم با تبسم های شیرینش ساخته نشد؟ مگر آرزویم ، آرزوی او نبود؟ چه گوید حال که گویم محال ، دگر مرا مخواه! گویم آه خورشید سوزانم سیاه . گوید مرا مخواه نباشد مرا گناه ، افتاده ام به چاه ، ریسمان و زلف و دست تو نجاتم از تباه . . . شب دل بی کینه من ، خاکستر سرد سینه ی من سلام! آسمان سیاه بی ستاره بپذیر مرا به آغوشت دوباره که آمده ام بی یار نگار ، رانده از این و مانده از آن . . . و عشق را جز درماندگی چیست؟ باز مانده ام خالق که لایق تویی برای عشق سرچشمه ی سیل جاری شده بر کوه کجاست ؟ گونه هایم دامنه کوه آید از اعماق زمین، بغض گلویم زبانم نمی گذارد بگویم همین ؟ خدانگهدار. . . خدانگهدار روز روشن شادی من ، قلب رویین تن آزادی من ، دست های گرم روزهای زمستانم ، چتر لحظه های بارانی ام . . . به اجبار خدانگهدار . . .</FONT></P> text/html 2011-06-11T08:16:38+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو ارتباط با هومن http://parhoo.mihanblog.com/post/120 <p><font color="#6600cc" size="3">خلاف دوستان کردن به ترک دوستان گفتن ***** نبایستی نمود این روی و&nbsp;دیگر بار بنهفتن</font></p> <p><font color="#6600cc" size="3"></font>&nbsp;</p> <p align="right"><font color="#000000" size="2">سلام&nbsp; دوستانم</font></p> <p align="right"><font color="#000000" size="2">مدت زیادی نبودم</font></p> <p align="right"><font color="#000000" size="2">به امید خدا شعرهایی که در کتابم&nbsp; چاپ شده&nbsp; رو اینجا می نویسیم.</font></p> <p align="right"><font color="#000000" size="2">نام مجموعه شعرم: و دنیا آن قدر کوچک است که ...</font></p> <p align="right"><font size="3"></font>&nbsp;</p> <p><font color="#000000" size="2">لطفا&nbsp;نظرات خودتون رو به&nbsp;<font face="arial,helvetica,sans-serif"><a href="mailto:saadi.parhoo@yahoo.com">saadi.parhoo@yahoo.com</a></font> ایمیل بزنید .</font></p> <p><font color="#000000" size="3"></font>&nbsp;</p> <p><font color="#000000" size="3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;شادی از آن لحظه های شما </font><font size="3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <font color="#000000">هومن پرهو</font></font></p> text/html 2009-07-11T11:56:08+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو اعلام نظرسنجی شعرا http://parhoo.mihanblog.com/post/93 <P><FONT color=#000000 size=2>سلام</FONT></P> <P><FONT color=#000000 size=2>نزدیکه 30 ماهه این نظر سنجی تو وبلاگمه</FONT></P> <P align=center><FONT color=#000000 size=2><STRONG>حدودا سی هزار 30000 نفر شرکت کردن</STRONG></FONT></P> <P align=right><FONT color=#3366ff size=2>یه مژده هم بدم از&nbsp;ارسال بعدی&nbsp;هر روز با <STRONG>عکس بازیگران</STRONG> آپ میکنم .</FONT></P> <P align=right><FONT size=2>نتیجه ی نظرسنجی</FONT></P> <P align=right><BR> <TABLE class=foth9dg id=tblresult dir=rtl cellSpacing=0 cellPadding=0 width="90%" border=0> <TBODY> <TR> <TD align=middle>«&nbsp;<SPAN id=lbltitle style="FONT-WEIGHT: bold">شاعر محبوب شما</SPAN>&nbsp;»<BR>&nbsp; </TD></TR> <TR> <TD style="HEIGHT: 20px"> <DIV style="FLOAT: right; WIDTH: 25px; HEIGHT: 20px"><IMG alt="" src="http://www.webgozar.com/poll/images/question.jpg"></DIV> <DIV style="FLOAT: right; PADDING-TOP: 2px; HEIGHT: 20px"><SPAN id=lblq>کدام شاعر رو دوست دارین ؟</SPAN></DIV></TD></TR> <TR> <TD><BR><SPAN id=divCharts> <STYLE>#dchartm{width:436px;height:12px;background:url(images/c-bg.gif);direction:rtl;font-size:0px}#dchart1{width:3px;height:12px;background:url(images/c1-1.gif) right;float:right}#dchart2{height:12px;background:url(images/c1-2.gif) right;float:right}#dcharte{width:3px;height:12px;background:url(images/c-end.gif) right;float:left}#dchartt{font-family:tahoma;font-size:7pt;float:right;color:#555}</STYLE> <DIV dir=rtl style="PADDING-BOTTOM: 4px"><B>1-</B> <SPAN>حافظ</SPAN></DIV> <DIV id=dchartm> <DIV id=dchart1>.</DIV> <DIV id=dchart2 style="WIDTH: 340px">.</DIV> <DIV id=dchartt>&nbsp;<B style="COLOR: black">11969</B>رای - <B style="COLOR: black">42.8</B>%</DIV> <DIV id=dcharte>.</DIV></DIV><BR> <DIV dir=rtl style="PADDING-BOTTOM: 4px"><B>2-</B> <SPAN>سعدی</SPAN></DIV> <DIV id=dchartm> <DIV id=dchart1>.</DIV> <DIV id=dchart2 style="WIDTH: 66px">.</DIV> <DIV id=dchartt>&nbsp;<B style="COLOR: black">2326</B>رای - <B style="COLOR: black">8.3</B>%</DIV> <DIV id=dcharte>.</DIV></DIV><BR> <DIV dir=rtl style="PADDING-BOTTOM: 4px"><B>3-</B> <SPAN>مولوی</SPAN></DIV> <DIV id=dchartm> <DIV id=dchart1>.</DIV> <DIV id=dchart2 style="WIDTH: 62px">.</DIV> <DIV id=dchartt>&nbsp;<B style="COLOR: black">2203</B>رای - <B style="COLOR: black">7.8</B>%</DIV> <DIV id=dcharte>.</DIV></DIV><BR> <DIV dir=rtl style="PADDING-BOTTOM: 4px"><B>4-</B> <SPAN>فردوسی</SPAN></DIV> <DIV id=dchartm> <DIV id=dchart1>.</DIV> <DIV id=dchart2 style="WIDTH: 66px">.</DIV> <DIV id=dchartt>&nbsp;<B style="COLOR: black">2355</B>رای - <B style="COLOR: black">8.4</B>%</DIV> <DIV id=dcharte>.</DIV></DIV><BR> <DIV dir=rtl style="PADDING-BOTTOM: 4px"><B>5-</B> <SPAN>رودکی یا فرخی سیستانی</SPAN></DIV> <DIV id=dchartm> <DIV id=dchart1>.</DIV> <DIV id=dchart2 style="WIDTH: 6px">.</DIV> <DIV id=dchartt>&nbsp;<B style="COLOR: black">218</B>رای - <B style="COLOR: black">0.7</B>%</DIV> <DIV id=dcharte>.</DIV></DIV><BR> <DIV dir=rtl style="PADDING-BOTTOM: 4px"><B>6-</B> <SPAN>سهراب سپهری</SPAN></DIV> <DIV id=dchartm> <DIV id=dchart1>.</DIV> <DIV id=dchart2 style="WIDTH: 149px">.</DIV> <DIV id=dchartt>&nbsp;<B style="COLOR: black">5270</B>رای - <B style="COLOR: black">18.8</B>%</DIV> <DIV id=dcharte>.</DIV></DIV><BR> <DIV dir=rtl style="PADDING-BOTTOM: 4px"><B>7-</B> <SPAN>پروین اعتصامی</SPAN></DIV> <DIV id=dchartm> <DIV id=dchart1>.</DIV> <DIV id=dchart2 style="WIDTH: 43px">.</DIV> <DIV id=dchartt>&nbsp;<B style="COLOR: black">1548</B>رای - <B style="COLOR: black">5.5</B>%</DIV> <DIV id=dcharte>.</DIV></DIV><BR> <DIV dir=rtl style="PADDING-BOTTOM: 4px"><B>8-</B> <SPAN>فریدون مشیری</SPAN></DIV> <DIV id=dchartm> <DIV id=dchart1>.</DIV> <DIV id=dchart2 style="WIDTH: 57px">.</DIV> <DIV id=dchartt>&nbsp;<B style="COLOR: black">2014</B>رای - <B style="COLOR: black">7.2</B>%</DIV> <DIV id=dcharte>.</DIV></DIV><BR></SPAN></TD></TR> <TR> <TD><BR>عنوان نظرسنجی: <SPAN id=lblt style="FONT-WEIGHT: bold">شاعر محبوب شما</SPAN><BR>تاریخ شروع نظرسنجی: <SPAN id=lbldate dir=ltr style="FONT-WEIGHT: bold">1386/2/30</SPAN><BR>مجموع نظرات: <SPAN id=lbltotal style="FONT-WEIGHT: bold">27903</SPAN></TD></TR></TBODY></TABLE></P> text/html 2009-06-29T17:40:45+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو تولدم مبارک http://parhoo.mihanblog.com/post/89 <p dir="rtl" align="center"><font color="#000000">شب است و شاهد و شمع و شراب شیرینی&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;غنیمت است چنین شب که دوستان بینی</font></p> <p dir="rtl" align="right"><font color="#000000">سلام امروز 21 سالم تموم میشه !</font></p> <p dir="rtl" align="right"><font color="#000000">به همه ی متولدین تیر تبریک میگم</font></p> <p dir="rtl" align="right"><font color="#000000">الان که دارم برای شما می نویسم هنوز 3 تا از امتحانام مونده بازم طبق سال های گذشته 8 تیر ماه روز تولدم امتحان دارم.</font></p><b> <p dir="rtl" align="center"><font color="#ff0000">همگی کنارهم برای سلامتی <font face="Arial"><span lang="EN">&nbsp;</span></font></font><font color="#ff0000"><span lang="FA">و</span><font face="Arial"><span lang="EN"> </span></font></font><span lang="FA"><font color="#ff0000">آمرزش &nbsp;دعا کنیم.</font></span></p></b> <p dir="rtl" align="right"><font color="#000000">این یک سالی که گذشت وبلاگم با حضور شما بهتر از همیشه بود اما باز اتفاقی افتاد که مجبور شدم تمام ارسال های گذشته رو پاک کنم و سه باره شروع به کار کنم. ( قبلا هم یه بار همه چی پاک شده بود )</font></p> <p dir="rtl" align="right"><font color="#000000">راستی وبلاگم هم وارد 5 سالگی میشه ...</font></p> <p dir="rtl" align="right"><font color="#000000"></font></p> <p dir="rtl" align="right"><br></p><font face="Arial"><span lang="EN"> </span></font><p dir="rtl" align="center"><font face="Arial"></font><span lang="FA"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" color="#000000" size="2">تولد همه تیر ماهی ها مبارک</font></span></p><span lang="EN"> <p><span lang="FA"><font face="Times New Roman" color="#000000" size="2">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; شادی از آن لحظه های شما</font></span></p></span> text/html 2009-04-21T03:54:36+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو روز بزرگداشت سعدی ( زندگی نامه ) http://parhoo.mihanblog.com/post/76 <P dir=rtl align=right><FONT face=Tahoma color=#3333ff size=2>سلام</FONT></P> <P dir=rtl align=right><FONT color=#3333ff size=2>روز بزرگداشت سعدی بر همه پارسی زبانان گرامی باد.</FONT></P> <P dir=rtl align=right><FONT color=#ff0000 size=2>سعدی عشقه منه یه دانشجوی کوچولوی&nbsp;ادبیات پارسی این روز بزرگ رو به شما تبریک میگه.</FONT></P> <P dir=rtl align=right><FONT color=#3333ff size=2>نمیدونید که مثل سعدی&nbsp;دیگه تکرار نمیشه!</FONT></P> <P dir=rtl align=right><FONT color=#3333ff size=2>سعدی یه بیت داره میگه</FONT></P> <P dir=rtl align=right><FONT color=#ff0000 size=3><STRONG>ای گل خوشبوی اگر صد قرن باز آید بهار </STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=right><FONT color=#ff0000 size=3><STRONG>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; مثل من دیگر نبینی بلبل خوشگوی را</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=right><FONT color=#3366ff size=2>خودش گفته که تا 100 قرن مثل سعدی نمیاد . . .</FONT></P> <P dir=rtl align=right><FONT color=#3366ff size=2>با خوندن و عمل کردن به گفته هاش و ذکر صلوات یاد و شادش کنیم.</FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face=Tahoma color=#000000 size=2>زندگی نامه شیخ اجل ، استاد سخن سعدی</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT face=Tahoma color=#000000 size=2>مشرف الدین مصلح بن عبدالله سعدی شیرازی (وفات 691 یا 694) شاعر و نویسنده بزرگ قرن هفتم در شیراز متولد شده و در همان شهر تحصیلات خود را آغاز كرده است. سعدی به سبب كشمكشهای میان خوارزمشاهیان و اتابكان فارس و هجوم مغول شیراز را ترك كرد و به سفری طولانی پرداخت. این سفر در حدود سی تا چهل سال طول كشید و سعدی با اندوخته و تجارب فراوان به وطن بازگشت و به تألیف آثار خود پرداخت. این آثار به نظم و نثر است كه از مشهورترین آنها غزلیات اوست.<BR>اسلوبی كه انوری در غزل ایجاد كرد به دست سعدی تكامل یافت و به آخرین حد ترقی رسید. سعدی فصاحت بیان و روانی گفتار را به جایی رسانیده كه تاكنون هیچ شاعری نتوانسته است به اسلوب او سخن گوید و در شیوایی كلام به پای او برسد.</FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#000000></FONT>&nbsp;</P> <P dir=rtl align=justify><FONT face=Tahoma size=2><IMG src="http://www2.irib.ir/worldservice/germanRADIO/bilder/bilder/aramgah/saadi2.jpg"><BR><FONT color=#000000>شیخ سعدی نه تنها یكی از ارجمندترین ایرانیان است ، بلكه یكی از بزرگترین سخن سرایان جهان است. در میان پارسی زبانان یكی دو تن بیش نیستند كه بتوان با او برابر كرد، و از سخن گویان ملل دیگر هم از قدیم و جدید و كسانی كه با سعدی همسری كنند بسیار معدودند : در ایران از جهت شهرت كم نظیر است و خاص و عام او را می‌شناسند در بیرون از ایران هم عوام اگر ندانند خواص البته به بزرگی قدر او پی‌برده‌اند. با این همه از احوال و شرح زندگانی او چندان معلوماتی در دست نیست زیرا بدبختانه ایرانیان در ثبت احوال ابناء نوع خود به نهایت مسامحه و سهل انگاری ورزیده‌اند چنانچه كمتر كسی از بزرگان ما جزئیات زندگانیش معلوم است، و درباره سعدی مسامحه به جایی رسیده كه حتی نام او هم بدرستی ضبط نشده است. <BR>اینكه از احوال سعدی اظهار بی‌خبری می‌كنیم از آن نیست كه درباره او سخن نگفته و حكایاتی نقل نكرده باشند. نگارش بسیار، اما تحقیق كم بوده است و باید تصدیق كرد كه خود سعدی نیز در گمراه ساختن مردم درباره خویش اهتمام ورزیده زیرا كه برای پروردن نكات حكمتی و اخلاقی كه در خاطر گرفته است حكایاتی ساخته و وقایعی نقل كرده و شخص خود را در آن وقایع دخیل نموده و از این حكایات فقط تمثیل در نظر داشته است نه حقیقت، و توجه نكرده است كه بعدها مردم از این نكته غافل خواهند شد و آن وقایع را واقع پنداشته در احوال او به اشتباه خواهند افتاد. شهرت و قدر او هم در انظار، مویّد این امر گردیده، چون طبع مردم بر این است كه درباره كسانی كه در نظرشان اهمیت یافتند بدون تقید به درستی و راستی، سخن می‌گویند و بنابراین در پیرامون بزرگان دنیا افسانه‌ها ساخته شده كه یك چند همه كس آنها را حقیقت انگاشته و بعدها اهل تحقیق به زحمت و مجاهده توانسته‌اند معلوم كنند كه غالب این داستانها افسانه است. <BR>سعدی خانواده‌اش عالمان دین بوده‌اند، و در سالهای اول سده هفتم هجری در شیراز متولد شده، و در جوانی به بغداد رفته و آنجا در مدرسه نظامیه وحوزه‌های دیگر درس و بحث به تكمیل علوم دینی و ادبی پرداخته، و در عراق و شام و حجاز مسافرت كرده و حج گزارده، و در اواسط سده هفتم هنگامی كه ابوبكر بن سعد بن زنگی از اتابكان سلغری در فارس فرمانروایی داشت به شیراز باز آمده، در سال ششصد و پنجاه و پنج هجری كتاب معروف به بوستان را به نظم درآورده، و در سال بعد گلستان را تصنیف كرد. و در نزد اتابك ابوبكر و بزرگان دیگر مخصوصاً پسر ابوبكر، كه سعد نام داشته و انتساب به او را برای خود تخلص قرار داده قدر و منزلت یافته و همواره به بنان وبیان مستعدان را مستفیض واهل ذوق را محظوظ و متمتع می‌ساخته و گاهی در ضمن قصیده و غزل به بزرگان و امرای فارس و سلاطین مغول معاصر و وزرای ایشان پند و اندرز می‌داده، و به زبانی كه شایسته است كه فرشته و ملك بدان سخن گویند به عنوان مغازله ومعاشقه نكات و دقایق عرفانی و حكمتی می‌پرورده و تا اوایل دهه آخر از سده هفتم در شیراز به عزت و حرمت زیسته و در یكی از سالهای بین ششصد و نود و یك و ششصد و نود و چهار در گذشته و در بیرون شهر شیراز در محلی كه بقعه او زیرتگاه صاحبدلان است به خاك سپرده شده است .<BR>چنانكه اشاره كردیم سعدی تخلص شعری است و نام او محل اختلاف می‌باشد. بعضی مشرف الدین و برخی مصلح الدین نوشته، و جماعتی یكی از این دو كلمه را لقب او دانسته‌اند، و گروهی مصلح الدین را نام پدر را انگاشته و بعضی دیگر نام خودش یا پدرش را عبدالله گفته‌اند،وگاهی دیده می‌شود كه ابو عبدالله را كنیه او قرار داده‌اند، و در بعضی جاها نام او مشرف بن مصلح نوشته شده و در این باب تشویش بسیار است .<BR>اما در چگونگی بیان سعدی حق این است كه در وصف او از خود او پیروی كنیم و بگوییم :</FONT></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT face=Tahoma size=2><BR><FONT color=#000000>من در همه قول ها فصیحم<BR>در وصف شمایل تو اخرس</FONT></FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT face=Tahoma size=2><BR><FONT color=#000000>اگر سخنش را به شیرین یا نمكین بودن بستاییم ، برای او مدحی مسكین است، و اگر ادعا كنیم كه فصیح‌ترین گویندگان و بلیغ‌ترین نویسندگان است قولی است كه جملگی برآنند؛اگر بگوییم كلامش از روشنی و روانی، سهل و ممتنع است، از قدیم گفته‌اند و همه كس می‌داند، حسن سخن او خاصه در شعر، نه تنها بیانش دشوار است، ادراكش هم آسان نیست، چون آب زلالی كه در آبگینه شفاف هست اما از غایت پاكی، وجودش را چشم ادراك نمی‌كند، ملایمتش با خاطر مانند ملایمت هوا با تنفس است كه در حالت عادی هیچ كس متوجه روح افزا بودنش نیست. و اگر كسی بخواهد لطف آنرا وصف كند جز اینكه بگوید جان بخش است عبارتی ندارد، از اینرو هرچند اكثر مردم شعر سعدی را شنیده و بلكه از بر دارند و می‌خوانند، كمتر كسی است كه براستی خوبی آنرا درك كر ده باشد، و غالباً ستایشی كه از سعدی می‌كنند تقلیدی است و بنابر اعجابی است كه از دانشمندان با ذوق نسبت به او دیده شده است. پی بردن به مقام شیخ با داشتن ذوق سلیم و تتبّع در كلام فصحا، پس از مطالعه و تامل فراوان میسر می‌شود سعدی سلطان مسلم ملك سخن و تسلطش در بیان از همه كس بیشتر است. كلام در دست او مانند موم است. هر معنایی را به عبارتی ادا می‌كند كه از آن بهتر و زیباتر و موجز تر ممكن نیست. سخنش حشو و زواید ندارد و سرمشق سخنگویی است. ایرانیان چون ذوق شعرشان سرشار بوده شیوه سخن را در شعر به نهایت زیبایی رسانیده بودند. سعدی همان شیوه را نه تنها در نظم بلكه درنثر بكار برده است، چنانكه نثرش مزه شعر، و شعرش روانی نثر را دریافته است، و چون پس از بستگان، نثر فارسی در قالب شایسته حقیقی ریخته شده بعدها هر شعری هم كه مانند شعر سعدی در نهایت سلامت و روانی باشد در تركیب شبیه به نثر خواهد بود. یعنی زبان شعر و زبان نثر فارسی از دو گانگی بیرون آمده و یك زبان شده است. <BR>گاهی شنیده می‌شود كه اهل ذوق اعجاب می‌كنند كه سعدی هفتصد سال پیش به زبان امروزی ما سخن گفته است ولی حق این است كه سعدی هفتصد سال پیش به زبان امروزی ما سخن نگفته است بلكه ما پس از هفتصد سال به زبانی كه از سعدی آموخته‌ایم سخن می‌گوییم، یعنی سعدی شیوه نثر فارسی را چنان دلنشین ساخته كه زبان او زبان رایج فارسی شده است، و ای كاش ایرانیان قدر این نعمت بدانند و در شیوه بیان دست از دامان او بر ندارند كه بگفته خود او: «حد همین است سخنگویی و زیبایی را» و من نویسندگان بزرگ سراغ دارم (از جمله میرزا ابوالقاسم قاینم مقام) كه اعتراف می كردند كه در نویسندگی هر چه دارند، از سعدی دارند. <BR>كتاب «گلستان» زیباترین كتاب نثر فارسی است و شاید بتوان گفت در سراسر ادبیات جهانی بی نظیر است و خصایصی دارد كه در هیچ كتاب دیگر نیست، نثری است آمیخته به شعر یعنی برای هر شعر و جمله و مطلبی كه به نثر ادا شده یك یا چند شعر فارسی و گاهی عربی شاهد آورده است كه آن را معنی می‌پرورد و تائید و توضیح و تكمیل می‌كند، و آن اشعار چنانكه در آخر كتاب توجه داده است همه از گفته‌های خود اوست و از كسی عاریت نكرده است‌، و آن نثر و این شعر هر دو از هر حیث به درجه كمال است ودر خوبی مزیدی بر آن متصور نیست . <BR>نثرش گذشته از فصاحت و بلاغت و سلامت و ایجاز و متانت و استحكام و ظرافت، همه آرایشهای شعری را هم در بر دارد، حتی سجع و قافیه، اما در این جمله به هیچ وجه تكلف و تصنع دیده نمی‌شود و كاملاً طبیعی است، نه هیچ جا معنی فدای لفظ شده و نه هیچگاه لفظی زاید بر معنی آورده است، هرچه از معانی بر خاطرش می‌گذرد بدون كم و زیاد به بهترین وجوه تمام و كمال به عبارت می‌آورد و مطلب را چنان ادا می‌كند كه خاطر را كاملاً اقناع می‌سازد و دعاویش تاثیر برهان دارد، در عین اینكه مسرت نیر می‌دهد، كلامش زینت فراوان دارد، از سجع و قافیه و تشبیه و كنایه و استعاره و جناس و مراعات نظیر و غیر آن، اما به هیچ وجه در این صنایع افراط و اسراف نكرده است. </FONT></FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT face=Tahoma size=2><BR><FONT color=#000000><B>آثار سعدی</B><BR>گلستان و بوستان سعدی یك دوره كامل از حكمت عملی است. علم سیاست و اخلاق و تدبیر منزل را جوهر كشیده و در این دو كتاب به دلكش‌ترین عبارات در آورده است. در عین اینكه در نهایت سنگینی و متانت است از مزاح و طیبت هم خالی نیست و چنانكه خود می گوید: «داروی تلخ نصیحت به شهد ظرافت بر آمیخته تا طبع ملول ازدولت قبول محروم نماند» و انصاف نیست كه بوستان و گلستان را هرچه مكرر بخوانند اگر اندكی ذوق باشد ملالت دست نمی‌دهد. <BR>هیچ كس به اندازه سعدی پادشاهان و صاحبان اقتدار را به حسن سیاست و دادگری و رعیت پروری دعوت نكرده و ضرورت این امر را مانند او روشن و مبرهن نساخته است. از سایر نكات كشور داری نیز غفلت نورزیده و مردم دیگر را هم از هر صنف و طبقه، از امیر و وزیر و لشكری و كشوری و زبردست و زیردست و توانا و ناتوان، درویش و توانگر و زاهد و دین پرور و عارف و كاسب و تاجر و عاشق و رند و مست وآخرت دوست و دنیا پرست، همه را به وظایف خودشان آگاه نموده و هیچ دقیقه‌ای از مصالح و مفاسد را فرو نگذاشته است. <BR>وجود سعدی را از عشق و محبت سرشته‌اند. همه مطالب را به بهترین وجه ادا می‌كند اما چون به عشق می‌رسد شور دیگری در می‌یابد. هیچ كس عالم عشق را نه مانند سعدی درك كرده و نه به بیان آورده است. عشق سعدی بازیچه و هوی و هوس نیست. امری بسیار جدی است، عشق پاك و عشق تمامی است كه برای مطلوب از وجود خود می‌گذرد و خود را برای او می‌خواهد، نه او را برای خود. عشق او از مخلوق آغاز می‌كند اما سرانجام به خالق می‌رسد و از این روست كه می گوید: </FONT></FONT></P> <P dir=rtl align=center><BR><FONT face="courier new,courier,monospace" color=#000000 size=5><STRONG>«<FONT color=#ff0000 size=6>عشق</FONT> را آغاز هست انجام نیست»</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT face=Tahoma size=2><BR><FONT color=#000000>در گلستان و بوستان از عشق بیانی كرده است اما آنجا كه داد سخن را داده در غزلیات است. از آنجا كه وجود سعدی به عشق سرشته است احساساتش در نهایت لطافت است. هر قسم زیبایی را خواه صوری و خواه معنوی به شدت حس می‌كند و دوست دارد. سر رقت قلب و مهربانی او نیز همین است و از اینست كه هر كس با سعدی مأنوس می شود ناچار به محبت او می گراید. <BR>سعدی مانند فردوسی و مولوی و حافظ نمونه كامل انسان متمدن حقیقی است كه هر كس باید رفتار و گفتار او را سرمشق قرار دهد. اگر نوع بشر روح خود را به تربیت این رادمردان پرورش می‌داد، دنیای جهنمی امروز، بهشت می‌شد. آثار این بزرگواران خلاصه و جوهر تمدن چند هزار ساله مردم این كشور است و ایرانیان باید این میراث‌های گرانبها را كه از نیاكان به ایشان رسیده است، قدر بدانند و چه خوب است كه ایرانی آنها را در عمر خود چندین بار بخواند و هر چه بیشتر بتواند از آن گوهرهای شاهوار از بر كند و زیب خاطر نماید. معلوماتی را كه از آنها بدست می‌آید همواره بیاد داشته باشد و به دستورهایی كه داده‌اند رفتار كند كه اگر چنین شود ملت ایران آن متمدن حقیقی خواهد بود كه در عالم انسانیت به پیش قدمی شناخته خواهد شد.</FONT></FONT></P> text/html 2007-07-07T07:37:00+01:00 parhoo.mihanblog.com هومن پرهو http://parhoo.mihanblog.com/post/1 <strong><font color="#0000ff" size="3"> </font></strong><p align="center"><font color="#3300cc">ســـــــــــــــــــــــــــــلام</font></p><p> </p><p><font size="2">مدتی به خاطر امتحان نبودم </font></p><p><font size="2">تا اومدم دل تنگی ها رو بر طرف کنم </font></p><p><font size="2">دیدم وبلاگم رفته تعطیلات</font></p><p> </p><p> </p><p><strong>میهن بلاگ به مشکل بر خورده و تمامی ارسال ها پاک شده</strong></p><p><strong>اما خدا رو شکر که اسم وبلاگم هنوز هست</strong></p><p><strong>و این که شما منو فراموش نمی کنین</strong></p><p><strong></strong> </p><p> </p><p> </p><p><font color="#ff0000"><strong><font color="#000000">سعی میکنم  با کمک شما همه چیز رو</font></strong> <strong><font size="2">بهتر از قبل بسازم</font></strong></font></p><p> </p><p> </p><p> </p><p align="center"><font color="#0000ff" size="2"><strong>و به یاد بداریم که منو شما  تحت هر شرایطی باید شاد باشیم</strong></font></p>